De Barman

Barman, het lijkt me aantrekkelijk werk. Ooit heb ik bij Café Louter gesolliciteerd. Dit stukje past daar bij.

De Barman

Wijs is hij. Gelouterd door leeftijd, bekwaamd door ervaring. Als een vol vat is hij. Wat hij weet uit zich in zijn oogopslag wanneer een nieuwe klant binnenloopt. In zijn stem is het te horen wanneer hij de bestelling opneemt. Of te zien in zijn beweging waarmee hij door de bar loopt om glazen op te pakken en neer te zetten. 

Zijn aanwezigheid en de plek waar hij werkt zijn louterend, helend. Je komt binnen als één en vertrekt als een ander. Dat gaat ongemerkt en is onvermijdelijk. Wat je ook meeneemt de barman neemt het op. Geeft er zijn draai aan en laat het weer gaan. De droeve lach van haar. De ironische opmerking van hem. De uitdaging, het verwijt, de kritiek. De onderliggende pijn krijgt een plek in het café. Losgemaakt onder zachte aanmoediging van wat alcohol. Eenmaal verschenen in het licht, lost zij op. Om plaats te maken voor vriendschap, hartstocht en liefde. Tot vorm gegoten in creaties zoals alleen mensen dat kunnen. Een warm verhaal, een oprechte aanraking, een volle lach. Kom je louteren in het café.