De handen van God

Het hoofdstuk dat ik momenteel aan het lezen ben in The Artist's Way gaat over het vertrouwen van je innerlijke schepper. De bron die vorm geeft aan het leven dat je leeft. Sommigen noemen die bron God.

Per toeval liep ik langs de Kruitberg Kerk aan de Singel in Amsterdam. Omdat ik eerder over die kerk gehoord had, was ik benieuwd deze van binnen te bekijken. De banken waren vooral leeg op de spaarzaam verspreidde oude vrouwtjes na. Helemaal voor aan was een bank die me goed uitzicht bood en ik ging er zitten. Een van de oude vrouwtjes die daar zat keek me genoegzaam aan. In haar ogen las ik de blijheid van een mogelijke jonge aanwinst.

In een kerk word ik altijd rustig. Het is natuurlijk een vredige plek. Toch stond er iets te gebeuren. Want twee minuten later kwam de pastoor binnen lopen en begon er een dienst. Ik besloot me mee te laten nemen door het onverwachte en was benieuwd naar wat hij ons vertellen zou.

2012. Jawel, de Maya voorspelling is doorgedrongen tot de R.K. Kerk. Wel via een omweg. Er was een Hollywood film voor nodig en de posters daarvoor waren de pastoor opgevallen. Het einde der wereld als spektakel gebracht. Volgens de pastoor zou het zo'n vaart niet lopen. Immers als je in God gelooft en weet dat hij de wereld in zijn handen draagt, dan weet je dat ongeacht de uitkomst deze goed voor je zal zijn.

Dit is het vertrouwen dat je in je eigen innerlijke God kunt hebben. In je eigen schepper. Ik vond het een toepasselijke preek waar ik zo heel synchronistisch in viel.

Amen.