Masai Barefoot Technology

Op advies van mijn vriend, tevens chiropractor, Zvonimir Cekalovic, heb ik twee weken geleden een paar MBT schoenen aangeschaft. Het idee achter deze schoen is dat ze de loop van de Masai nabootsen. Je postuur verbetert en je gebruikt allerlei spieren in je benen die je helpen je gewrichten te ontlasten. Het bijzondere van de schoen zit in de zool. Daarin zit een soort heuveltje waar je telkens overheen loopt. Elke stap druk je jezelf een beetje omhoog. In het begin was het doodvermoeiend om er mee rond te lopen, het voelde alsof ik aan het sporten was. Wat ook wennen was, is de schoen zelf. Deze heeft iets lomps en is niet direct mooi te noemen. Maar de verbetering die ik in mijn lichaamshouding opmerk, is het meer dan waard. De onsteking in mijn achillespezen is inmiddels grotendeels verdwenen. Alhoewel de schoenen niet goedkoop zijn - vanaf 219 euro - kan ik ze zeker aanbevelen. Ik heb de schoenen bij Meerman Schoenen gekocht, Eerste Constantijn Huygenstraat 5 in Amsterdam.

Explore Your Potential

Ben Saunders (1977) was 26 toen hij in zijn eentje een expeditie van 10 weken naar de Noordpool ondernam. Deze uitdaging zou de meeste mensen tot wanhoop of erger drijven, Ben haalde er een intense levenservaring uit. Juist door het opzoeken van zijn grenzen, begon hij te ontdekken tot welke ongeloofelijke inspanningen hij in staat was. Alleen al de fysieke inspanning - zijn expeditie werd omschreven als tien maal zwaarder dan de beklimming van de Mount Everest - was enorm doordat hij twee sledes voortsleepte gevuld met voedsel, energie en uitrusting. Hij kon maar één slede tegelijk trekken. Wat betekende dat hij terug moest om de tweede slee te halen en dezelfde afstand dus drie keer aflegde. Daarnaast ligt de Noordpool op water dat stroomt. In de ochtend was het soms zo dat tijdens zijn slaap het drijvende ijs hem verder had teruggebracht dan hij de dag ervoor had geskied. Desondanks ging Ben door.

Dan was er de dreiging van extreme temperaturen, mist, (sneeuw)stormen en wind. Volgens de NASA was het Noordpoolklimaat dat jaar meer bar en boos dan ooit tevoren. En alhoewel hij ze niet gezien heeft, werd zijn pad meerdere malen gekruist door ijsberen. Een speciaal waterdicht pak hielp hem stukken water over te steken, water dat gebruikt wordt door orka's om zich te voeden. Ondanks de angst voor de diepe dreiging uit het pikzwarte water ging Ben door.

Hij bevond zich in totale eenzaamheid in een gebied zo groot als de VS. Met de hele dag het eindeloze wit van sneeuw en ijs om zich heen. Ten tijde van zijn tocht waren er drie andere Noordpool expedities die allen werden gestaakt wegens uitputting, vermissing en zelfs het overlijden van een expeditielid. Ondanks dat Ben hier kennis van nam - via satteliettelefoon had hij regelmatig contact - ging hij door.

Hoe hield hij dit vol en waarom? Ten eerste zorgden alle uitdagingen ervoor dat hij meer dan ooit heel intens het leven beleefde. Hij kon het letterlijk proeven met al zijn zintuigen. Daarnaast zag hij dat hij tot dingen in staat was die hij daarvoor niet voor mogelijk had gehouden. Het ontdekken van het menselijk potentieel heeft zijn passie gegrepen. Op 21 november zal hij in Amsterdam zijn avontuurlijke verhaal vertellen en je inspireren je eigen potentieel te ontdekken.

Het persbericht waarin de lezing wordt aangekondigd vind je hier.

Ingeborg Bosch schrijft over de Onschuldige Gevangene

Als kind ben je overgeleverd aan je ouders! Dat is een belangrijke boodschap van De Onschuldige Gevangene, het nieuwe boek van Ingeborg Bosch.

Voor al je behoeftes ben je op hen aangewezen. De manier waarop ouders hiermee omgaan wordt bepaald door hun eigen bagage, hoe zij zijn opgevoed. Of je je hier bewust van bent of niet, het blijft een feit dat opvoeden zeer complex is. Bovendien is het een taak met grote verantwoordelijk. De eerste jaren in de ontwikkeling van (het brein van) het kind zijn bepalend voor hoe het kind in de toekomst de wereld zal zien. Als een veilige en ondersteunende plek of juist als angstaanjagend en bedreigend.

Eenmaal gevormd is het op latere leeftijd moeilijk, langdurig en pijnlijk om alsnog de innerlijke balans te vinden. Verrassend genoeg kunnen we met onze hond wel naar een opvoedcursus, maar is er nauwelijks tot geen steun als het gaat over de opvoeding van onze kinderen. Naar beste weten en kunnen, doen de meeste ouders maar wat.

Dit boek is bedoeld als steun voor ouders bij 'het begeleiden van onze kinderen naar volwassenheid'. Het is ook een bron van inzicht voor volwassenen die dagelijks vastlopen in een beperkend wereldbeeld dat voortkomt uit de ervaringen uit hun kindertijd. Met dit boek maakt Ingeborg de vele wetenschappelijk inzichten op het gebied van opvoeding en ontwikkeling op een praktische manier toegankelijk voor een breed publiek.

De Onschuldige Gevangene komt in augustus van dit jaar uit. Wel kunt u de volledige inleiding op de website van Ingeborg Bosch vinden. Op 23 oktober zal Ingeborg in de Grote Aula van de VU in Amsterdam een lezing geven.

The Choice that Changes the World

In november komt Jim Ferrell naar Nederland om zijn missie, Werken en Leven vanuit een Hart in Vrede, via een lezing en een workshop verder uit te dragen. Op mijn verzoek om kort iets over zijn werk en zijn bezoek te schrijven, stuurde Jim de volgende woorden:

The world is broken. By this, I do not mean that the world isn’t working. (Although it certainly is true that it could be working much better!) Rather, I mean that everywhere we look we see division, separation, disconnection. Estrangement is the plague of our day. Whether in families, communities, or on the world stage, people (and peoples) are breaking apart.

In ages past, separation was largely a byproduct of geographical fact—the result of intervening oceans, for example, and mountain ranges, and languages that kept us apart. However, in a world where technological advances have shrunk the impact of physical and other barriers to historic lows, estrangement without is a manifestation of estrangement within. When we separate today—whether in our personal lives or on the world stage—we separate by choice.

I invite you to join me in learning about this choice and in learning to make it better. Resulting from a deep philosophical inquiry over a period of decades, my work with The Arbinger Institute amounts to a language with which to understand how it is that we as human beings separate ourselves from each other, why, when we do separate, we believe it is the fault of others, how we therefore condemn ourselves to lingering divisions and resentment, and how this estrangement can be overcome.

At this event, you will learn Arbinger’s powerful language for understanding and transforming human interaction. You will learn how you are choosing division or connection in every moment, and how the choice affects you and those around you—your family members, for example, your friends, and your colleagues. Most importantly, you will learn what to do about it and will discover how to begin being an agent of peace in every interaction. I look forward to being with you!

The Project Network op iTunes

Op veler verzoeken zijn de lezingen vanaf vandaag ook als podcast te downloaden. Ze staan op iTunes, je kunt je daar ook abonneren op de podcast en via deze link word je er direct heen geleid. Momenteel vind je alleen nog de lezing van Jon Kabat-Zinn, maar dat ga ik binnenkort uitbreiden.

Designers van een Groene Wereld

Michael Braungart komt op 5 maart 2008 naar Nederland om in Amsterdam te spreken over 'cradle to cradle' design, een concept dat hij samen met architect William McDonough ontwikkelde. Het idee is dat al het afval dat je produceert, als voedsel gebruikt kan worden: biologisch, natuurlijk en zuiver. Dit staat lijnrecht tegenover het cradle to grave principe waar we aan gewend zijn. Maar alles wat na gebruik verbrand, begraven of weggespoeld wordt, komt uiteindelijk terecht in onze leefomgeving. Het moet dus anders.

Het afval=voedsel idee biedt het alternatief. En met succes. Het is niet alleen een bijzonder voor de hand liggende optie - de natuur werkt immers al miljarden jaren zo - er worden in veel gevallen ook miljoenen mee verdiend of bespaard. Zo hebben bedrijven als Nike, Ford en Unilever inmiddels de adviezen van Braungart en McDonough geïmplementeerd. En als het bedrijfsleven er eenmaal mee aan de slag gaat, dan kan het snel gaan.

Zo zal blijken als Braungart tijdens deze avond de cradle tot cradle principes uit de doeken doen en vertelt over de stormachtige veranderingen die het momenteel in het bedrijfsleven veroorzaakt.

Meer informatie: Tegenlicht maakte een mooie documentaire van en Time Magazine schreef er een artikel over.

Fire the Grid

De eerste keer dat ik over het project van Shelley Yates las, sprak het me meteen aan. Dit komt ook door het dramatische ongeluk dat haar op dit pad bracht. Zowel zij zelf als haar zoon komen door verdrinking om tijdens een auto ongeluk. Tijdens haar overlevingsstrijd wordt ze toegesproken door wezens die haar rust en vertrouwen inspreken. En als door een wonder komen ze beiden weer terug. Bij Shelley, die 15 minuten onder water was, na een reanimatie van 7 minuten. Haar zoontje, die 30 minuten onder was, na drie dagen waarin honderden mensen hem in het ziekenhuis hun positieve energie geven door te vertellen over wat zij het liefste doen in het leven.

Naderhand blijven de wezens in Shelley's leven en dirigeren ze haar langzaam en zeker naar een project dat de wereld kan redden. Zoals de positieve energie van honderden mensen haar zoontje het leven weer gaven, zo kunnen miljoenen mensen de aarde ondersteunen. Het is de praktische, nuchtere en stevige aanpak van Shelley die maakt dat ik hier graag aan meedoe. Zoals zij het brengt is het leuk en niet een verplichting.

Op dinsdag 17 juli om 11.00 uur GMT vindt er wereldwijd een meditatie van één uur plaats. In natuurgebied 't Twiske heb ik een mooie plek gezien waar ik dat uur door wil brengen. Heb je zin om mee te gaan, stuur me dan een e-mail. Dan laat ik je een dag van te voren weten waar het precies is.

Meer informatie over Shelley's project vind je op www.firethegrid.org. Op YouTube vertelt ze in acht delen het hele verhaal: deel 1, deel 2, deel 3, deel 4, deel 5, deel 6, deel 7 en deel 8.

Timothy Freke is Uit de Droom

Op 30 juni organiseerden wij voor Happinez het seminar Uit de Droom met Timothy Freke. Wendy van der Brugge van Localita, die de inleiding van het seminar verzorgde, heeft er onderstaande impressie van geschreven:



Timothy Freke is zwanger van de droom die het leven is.

Timothy ademt in en blaast uit, concentreert zich of schudt zichzelf los. Hij beweegt zich vrij en maakt gebaren, en opvallend veel deze: met de armen heel wijd en groot; of met de armen en handen bij elkaar voor z’n buik. Interpretatie hiervan: heel groot en open, of heel klein en gesloten. En daar gaat het hem om: de polariteit. Dat je deze in het leven omvat, accepteert, omarmt, ermee speelt. De tegenstellingen voeden het leven op een positieve manier, mits jij dat zo kan en wil ervaren. Het leven is magisch, laat zich niet doorgronden. Timothy: “The bad news is: there’s no arriving. And the good news is: there’s no arriving”.

Timothy is expressief: plotseling ruig, pittig, dan weer zacht of nadenkend. Hij drinkt water, het glas tikt op het steen van de vloer van de kerk. Hij lacht, buigt, mompelt. Als Timothy stilstaat, stopt met uitleggen en zich werkelijk overgeeft aan meditatie wordt hij een ander persoon; meer een wezen. Dan is hij een voorbeeld van eenheid. Tegenpool van de pratende speler die hij gedurende zo’n vijf uur is. Eigenlijk is hij zijn eigen theorie: een proces dat bivakkeert met andere processen in een eindeloze ruimte. En alleen al ademhalen is aangenaam. “There’s nothing to get rid off”.

Lama Lobsang in Zens

Voor Zens, het magazine dat inspiratie brengt voor een bewuster leven, heb ik een artikel geschreven over Lama Lobsang. Lobsang heeft zijn leven gewijd aan heling. Niet alleen in de gebruikelijke zin van genezing (hij is Tibetaans arts). Juist de heling die komt met het accepteren van datgene waar voorheen weerstand was. In het artikel benadruk ik het jeugdige en eigentijdse karakter van Lobsang (1975). Als snel voelt hij als een vriend aan. Zijn frisse kijk wat mensen meemaken in hun leven, maakt dat zijn opvattingen door een breed publiek worden gewaardeerd. Het hele artikel kun je hier downloaden. Op 10 september organiseer is er een lezing met Lama Lobsang in Pakhuis de Zwijger.